Van Kanchanaburi tot Chiang Rai

Hoi iedereen! De laatste week heb ik er heel wat busritjes opzitten, van stad tot stad...

Na afscheid genomen te hebben van mijn medevrijwilligers in Singburi, zat ik vorige zaterdag op de bus richting Kanchanaburi. Daar belandde ik in Bamboo House, een guesthouse aan het water. Ik ging voor een schattige rafthouse op het water. Bleek 's avonds dat de twee paden naar mijn bed waren ondergelopen... De volgende dag ben ik dan maar verhuisd naar een even schattige bungalow op palen. Ik boekte een tour naar de 7 steps waterfall. Die is gigantisch hoog en bestaat, zoals de naam doet vermoeden, uit 7 delen. De eerste drie levels zijn gemakkelijk te bereiken, nummer vier is wat steviger en na de weg tot level 5 zou je geneigd zijn om op te geven (ik vermoed dat heel wat mensen dat ook doen) Het is een stevige, glibberige, lange weg... Samen met 3 Franse meisjes die ik in het minibusje had leren kennen, ging ik na een plonske verder via level 6 naar level 7. Dat stuk is ook het mooiste. De weg loopt deels door het water en de 7de level is prachtig! Ook daar bleven we een tijdje om te zwemmen. De meisjes moesten vroeger beneden zijn omdat ze ook nog gingen olifantrijden, dus bleef ik boven terwijl 2 Spaanse vrouwen, ook uit de minibus, daar aankwamen. In de terugweg deed ik nog een plonske in level 2, maar door de bijtende vissen heb ik dat niet zo lang volgehouden... Daarna ging de rit nog lang de death railway, een spoorlijn met houten brug langs de bergwand uit de tweede wereldoorlog, en de bridge over the river kwai (uit de film).

De volgende halte op mijn reis: Kamphaeng Phet, een rustig, niet-toeristisch stadje halverwege Bangkok en de noordelijke grens. INa een nachtbusrit zonder iemand die een woord Engels sprak, werd ik in de juiste stad gedropt. In Three J guesthouse was ik 2 nachten lang een van de enige drie gasten. Het is een guesthouse met een tuintje vol padjes, lichtjes, bungalows en heel vriendelijke mensen (een koppel en hun volwassen zonen). Ik bezocht de historische site, die doet denken aan de grote bekende site van Sukhothai maar veel minder druk is. Ik kwam dan ook amper mensen tegen... In het stadje was net een festival aan de gang. Toen ik vroeg ter ere waarvan, kreeg ik als enige verduidelijking: banana's. Ja, dat was al wel duidelijk te zien aan de praalwagens en kraampjes... Ik vermoed dat het een soort oogstfeest was. Het leuke was dat er wel wat speciaal eten te vinden was, zoals sticky rice in bamboo. 's Avonds was de belangrijkste ruine van het hostorisch park volgezet met olielampjes, wat voor een heel idyllisch beeld zorgde. De dag daarop nam ik voor het eerst in mijn leven een brommer en na een testritje en duidelijke instructies van een van de zonen in de guesthouse, reed ik 25 km heen en terug naar een warmwaterbron om te relaxen. Warm was het zeker, relaxed was ik ook, alleen de massage nadien was behoorlijk pijnlijk...

Ik reisde verder naar Sukhothai met het oog op een blitzbezoek. De historische site daar heel groot en indrukwekkend en dus een must-see (het is ook de oudste hoofdstad van Thailand, voor Bangkok en Ayutthaya). Vanuit Banthai guesthouse nam ik opnieuw een brommer om de tempels te verkennen. Grappig genoeg kwam ik in een van de buitenste tempels de 2 Spaanse vrouwen van aan de waterval terug tegen, die ook nog in dezelfde guesthouse bleken te logeren!

Omdat Sukhothai verder niet zo interessant is, nam ik de volgende dag (vrijdag ondertussen) ineens de bus verder richting noorden. Mijn plan was om te stoppen in Phrae. Van daaruit organiseerde een bedrijfje trekkings en raftingtrips. Van het busstation nam ik een motortaxi naar dat bedrijf, maar het bleek spoorloos te zijn. Terug naar het busstation dan maar, richting Chiang Rai.

Chokdee guesthouse, waar ik nu slaap, is een reggae-kot vol rasachte rasta's :-) Vriendelijk, goedkoop, relaxed, basic... Ideaal dus! Ik ging opnieuw op zoek naar een trekking. Eerst ging ik horen in het Hilltribe Museum, omdat zij een NGO zijn die trekkings naar hilltribes (bergstammen) organiseren en tegelijk aan het welzijn van die dorpen werken. Omdat zij geen groep hadden momenteel, ging ik in de gewone touroperators horen. Ook daar was geen tweedaagse trekkinggroep te vinden. De meeste organisaties doen trekkings van 1, 2 of 3 dagen en sightseeing tours. Ik zocht naar een trekking met vooral natuur, maar zonder olifantenritje, en ik wil niet zomaar gaan aapjes kijken in zo'n bergdorp. Blijkbaar waren mijn criteria nogal hoog, want ik vond echt niks. Gisteren (zaterdag) ging ik eerst naar de White Wat, een heel speciale tempel die nog in opbouw is en o.a. muurschilderingen bevat van de matrix, de twin towers en kungfu panda!

Ik had de lokale bus genomen om er te geraken en stond nadien weer op de bus te wachten. Na nog geen 5 minuten stopte er een brommertje met een vrouw (rond de 50-55 denk ik) die me een lift aanbood. Op voorwaarde dat ik reed, want ze durfde dat zelf niet op de drukke weg daar! Onderweg vroeg ze wat ik deed in Chiang Rai. Ik vertelde over mijn zoektocht naar een trekking. Ze bood aan om een nachtje in haar huis te slapen, dan mocht ik de volgende dag met haar brommer naar de Khun Korn waterfall 10 km van haar huis!

Zo gezegd zo gedaan, en dus sliep ik vannacht in een mooi huis op het Thaise platteland, bij een Thaise vrouw (Tik) en Engelse man (Martin), en bezocht ik vanmorgen de waterval. Die was echt heel mooi, zowel de weg ernaartoe als de waterval zelf), het was zelfs genieten toen het begon te gieten net toen ik aan de waterval stond en dus eerst 1,5 km zou moeten wandelen voor een schuilplekje. En ik was er vroeg genoeg om maar 1 andere toerist en enkele Thaise mensen tegen te komen, pas toen ik terug op de parking was begonnen er wat andere toeristen aan te komen. Gisterenavond heb ik gekookt voor Tik, maar ze wilde het niet eten want het was te Westers (ik had een curry-Katrien-style gemaakt, die voor mij al behoorlijk pikant was maar zij vond het veel te flauw...). De pannenkoekjes met appel vielen wel in de smaak, bij haar en haar man die zelden nog Westers eet. Zij liet mij dan weer haar falafel proeven. Aan de waterval komen regelmatig Israelische toeristen die hier weinig kunnen eten vanwege hun geloof. Als ze een goed recept voor falafel zou vinden, kon ze die aan de waterval verkopen!

Vanavond ga ik nog een tip van Sanne uittesten, nl. een hot pot eten op de night market in Chiang Rai. En uitpluizen waar ik de komende dagen wil verblijven. Donderdag trek ik voor 2 dagen naar een olifantenpark dat een goede reputatie heeft wat het behandelen van de olifanten betreft, dus tegen woensdagavond moet ik in Chiang Mai zijn, zo'n 5u van hier. Waar mijn reis me heen brengt lezen jullie volgende keer wel!

Groetjes!

Laatste foto's

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer